"Μη τολμήσετε ν’ αμφισβητήσητε την χριστιανικότητα ουδενός"...

"Μη τολμήσετε ν’ αμφισβητήσητε 

την χριστιανικότητα ουδενός".

Δύσκολον, αλλ’ όχι αδύνατον

(...) Ως και άλλοτε ετονίσαμεν, απεμακρύνθημεν πολύ από τα ιδεώδη της χριστιανικής ζωής, και αι κορυφαί της ευαγγελικής τελειότητος εξηφανίσθησαν από την θέαν των οφθαλμών μας. Ζώντες εις μίαν άνευ προηγουμένου πεζότητα αντιλήψεων και τρόπου καθημερινής ζωής, συμβιβασθέντες με όλα τα ρεύματα των καιρών, δεν αισθανόμεθα πλέον την αβυσσαλέαν απόστασιν.

       Κατεσκευάσαμεν ιδικά μας μέτρα, μικρά και ασήμαντα, με τα οποία μετρούμεν την επίδοσίν μας εις την αρετήν και οι νάνοι φαινόμεθα γίγαντες… Όλοι, βλέπετε, είμεθα χριστιανοί.  Όλοι, βλέπετε, είμεθα χριστιανοί. Το φωνάζουν και αι ταυτότητές μας. Τι άλλο θέλομεν; Μη τολμήσετε ν’ αμφισβητήσητε την χριστιανικότητα ουδενός.

«Εές τάξον, εές τάξον» εφώναζον και άλλαι μυριάδες στόματα Ορθοδόξων, ίνα και πάλιν εγγραφούν εις τα δίπτυχα τα ονόματα των επισκόπων Ευφημίου, Μακεδονίου, και Λέοντος, τους οποίους εις άλλην περίπτωσιν η μανία της αιρέσεως είχε διαγράψει.''

Τι δε ήσαν τα δίπτυχα;

- Τα δίπτυχα ήσαν τα επίσημα Μητρώα εκάστης Εκκλησίας, Μητρώα πλήρως ενημερωμένα, δείκται πραγματικοί. «Επειδή εις τα δίπτυχα συνίστατο να δοξάζονται υπό της Εκκλησίας οι Άγιοι ως Άγιοι, να μακαρίζωνται οι Ορθόδοξοι ως Ορθόδοξοι, να καταδικάζωνται αι αιρεσιάρχαι και αποστάται ως καθηρημένοι και ακοινώνητοι.  Τα δίπτυχα ήσαν της ψυχής η Λυδία λίθος, η πέτρα η Ηράκλειος». (Ίδε Νικολάου Βουλγάρεως- Ιερά Κατήχησις. Νέα έκδοσις 1940- σελ. 229).

Τα δίπτυχα

Η Εκκλησία των πρώτων αιώνων ήτο όχι μόνον εν λόγοις, αλλά και εν έργοις Μήτηρ. Μήτηρ φιλόστοργος… Υπάρχει μήτηρ η οποία δεν γνωρίζη τα ονόματα των τέκνων της;… Ή υπάρχει ποιμήν, όστις να μη γνωρίζη τα πρόβατα και την εκάστου εξ αυτών αποδοτικότητα; Και υπό πλάτανον κοιμώμενος ο ποιμήν βλέπει εν ονείρω τα πρόβατά του. Τα’ αγαπά. Τα γνωρίζει. Τα καλεί κατ’ όνομα. (…)

***

     - Δείκτην της πνευματικής καθόλου κινήσεως του ποιμνίου είχον τα δίπτυχα. Τι δε ήσαν τα δίπτυχα;

Το "trailer" του π. Αυγουστίνου Καντιώτη για τη Σύναξη του Ωραιοκάστρου...[ ΤΡΙΤΗ 4 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2017 ΣΤΟΝ ΠΟΛΥΧΩΡΟ NOUVELLE 7o χλμ. Θεσσαλονίκης- Ωραιοκάστρου τηλ. 2310 68 65 44, λεωφ. 56, Litl ΩΡΑ 5 ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ]

Το "trailer"

της Ημερίδας 

για την καταδίκη του Οικουμενισμού 

& της ''Συνόδου'' της Κρήτης!

 ***

(...) χρειαζόμεθα άλλου είδους καταλόγους, ίνα ανά πάσαν στιγμήν γνωρίζωμεν τι έχομεν εις ευσεβείς άνδρας, γυναίκας, νέους και νέας. Δύσκολος θα είπητε, η εξακρίβωσις του πραγματικού αριθμού των πιστών του μικρού ποιμνίου; Ναι! Αλλά πάντως είνε ανάγκη να συνταχθούν τοιούτοι κατάλογοι. Και τοιούτον τι προτείνοντες δεν καινοτομούμεν (!)

ΤΙ ΕΊΝΑΙ ΤΑ ΔΊΠΤΥΧΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΊΑΣ;

ΕΊΝΑΙ ΔΎΟ ΣΑΝΊΔΙΑ ΕΝΩΜΈΝΑ ΜΕΤΑΞΎ ΤΟΥΣ, ΌΠΩΣ ΟΙ ΠΛΆΚΕΣ ΠΟΎ ΕΊΧΕ Ο ΜΩΥΣΉΣ ΣΤΙΣ ΟΠΟΊΕΣ ΉΤΑΝ ΓΡΑΜΜΈΝΟΣ Ο ΔΕΚΆΛΟΓΟΣ. ΣΤΑ ΔΊΠΤΥΧΑ ΉΤΑΝ ΓΡΑΜΜΈΝΑ ΤΑ ΟΝΌΜΑΤΑ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΌΞΩΝ.

Το "trailer" του Καντιώτη

 Ψευδείς αριθμοί

Προ ετών, ότε υπηρέτουν ως ιεροκήρυξ εις Μακεδονικήν πόλιν, περιέπεσεν εις χείρας μου απόκομμά τι παλαιού εφθαρμένου βιβλίου. Εις αυτό ανέγνωσα ανέκδοτόν τι, το οποίον και θ’ αναφέρω εδώ, ως το ενθυμούμαι : Βασιλεύς τις της Αγγλίας επεσκέφθη ποτέ πολυάνθρωπον και πλουσιωτάτην ενορίαν του Λονδίνου, η οποία ηρίθμει άνω των 20.000 κατοίκων. «Πόσοι είνε οι χριστιανοί της ενορίας σας»; ηρώτησεν ο Βασιλεύς τον προϊστάμενο των ιερέων του Ναού. Ο πρωθιερεύς απαντών αναφέρει μικρόν τινα αριθμόν, εν σχέσει με τον αριθμόν των κατοίκων της ενορίας. 285, εάν καλώς ενθυμούμαι, 285 είνε οι χριστιανοί της ενορίας σας; Έκπληκτος ερωτά ο Βασιλεύς.

        (…) Ο ιερεύς της ξένης εκείνης Εκκλησίας είχε δίκαιον. Άραγε οι ιδικοί μας ιερείς, οι ιερείς, ιδίως των πλουσιωτάτων και κεντρικών ενοριών της πρωτευούσης, οι αλμέγοντες από πρωΐας μέχρι δύσεως καθ’ όλον το έτος τας παχείας αγελάδας, δύνανται να μας είπουν πόσοι είνε οι χριστιανοί της ενορίας των;

     «Πόσοι είνε οι Ορθόδοξοι χριστιανοί της ενορίας μας; Αυτό ερωτάτε, κύριε»; 

Σιμωνιακοί κληρικοί;

Σιμωνιακοί κληρικοί;

Σιμωνιακοί κληρικοί;

ΑΦΙΕΡΟΥΤΑΙ

ΕΙΣ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΟΙΤΙΝΕΣ ΗΓΩΝΙΣΘΗΣΑΝ ΚΑΙ Θ’ ΑΓΩΝΙΣΘΟΥΝ ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΕΚ ΤΩΝ ΔΕΣΜΩΝ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

«Δεν εύρον ούτε ένα, όστις να είνε απηλλαγμένος της ενοχής της Σιμωνίας. Διότι οι αρχιερείς, οι οποίοι υπηρέτησαν από το 1895 έως το 1934 εις την επαρχίαν αυτήν ήσαν πιστοί μαθηταί του Σίμωνα του Μάγου. Δεν εχειροτόνουν ειμή επί χρήμασι…» (π. Αυγουστίνος Καντιώτης)

      Σιμωνιακοί κληρικοί!

       Υπάρχουν σήμερον  πολλοί περισσότεροι απ’ ό,τι δύνασθε να φαντασθήτε. Και προς απόδειξιν θ’ αναφέρωμεν 2 ή 3 παραδείγματα. Θα τα αναφέρωμεν όχι προς διαπόμπευσιν, αλλά δια να προσκαλέσωμεν  την αυτοκριτικήν, δια να δώσωμεν νύξεις τινάς μετανοίας, Νινευϊτικής μετανοίας,

Η οποία δια να είνε ριζική, αποτελεσματική και να μεταδοθή ως κύμα της χάριτος εις όλον τον λαόν μας πρέπει να αρχίση από το Ιερόν θυσιαστήριον, από τον κλήρον. Υπηρετών ως ιεροκήρυξ Βορείου Ελλάδος περιώδευα ορεινήν επαρχίαν της Μακεδονίας. Ήλθον εις προσωπικήν επαφήν και γνωριμίαν με τους κληρικούς της επαρχίας, οι οποίοι μη έχοντες, ως φαίνεται, συναίσθησιν του τρομερού εγκλήματος της Σιμωνίας μου διηγούντο αφελέστατα τον τρόπον, με τον οποίον εκ του «αρότρου και της δικέλλης» εκκλήθησαν δια να γίνουν απόστολοι του Χριστού, οικονόμοι των μυστηρίων του Θεού.

       Λοιπόν, αδελφοί μου, κλαύσατε. Όλοι οι κληρικοί της επαρχίας ταύτης Σιμωνιακοί. Δεν εύρον ούτε ένα, όστις να είνε απηλλαγμένος της ενοχής της Σιμωνίας. Διότι οι αρχιερείς, οι οποίοι υπηρέτησαν από το 1895 έως το 1934 εις την επαρχίαν αυτήν ήσαν πιστοί μαθηταί του Σίμωνα του Μάγου. Δεν εχειροτόνουν ειμή επί χρήμασι…

       Εις την επαρχίαν αυτήν συνέβη και το εξής ανέκδοτον: Ληστής εξ εκείνων, οι οποίοι προ ετών ετρομοκρατούσαν την ακραίαν ταύτην περιοχήν εν καιρώ νυκτός κατέφυγεν εις οικίαν υποψηφίου εφημερίου, όστις μετ’ ολίγας ημέρας θα εχειροτονείτο ιερεύς. Ο ληστής κατά την νυκτερινήν επίσκεψιν ήκουσε την σύζυγον του υποψηφίου, την μέλλουσαν πρεσβυτέραν, κλαίουσαν και οδυρομένην, διότι ο σύζυγός της δια να συγκεντρώση το ποσόν των λιρών που εζήτει  ο αρχιερεύς δια την χειροτονίαν ηναγκάσθη να εκποιήση τα αροτριώντα κτήνη του.

        Ο ληστής ήκουε με κατάπληξιν. Τέλος πριν αναχωρήση είπεν εις την σύζυγον του υποψηφίου ιερέως: «Δόστε όσα σας ζητήση ο Δεσπότης. Εγώ θα φροντίσω να σας τα επιστρέψω…». Ο ληστής έλαβε την απόφασηιν και την επραγματοποίησε. Πληροφορηθείς που θα εχειροτονείτο ο υποψήφιος, εφρόντισε και ευρέθη εγκαίρως κατά την ημέραν της χειροτονίας έξω του χωρίου. Κρυμμένος εις τους θάμνους εκαιροφυλάκτει. Ανέμενε την διεύλευσιν του αρχιερέως. Και ιδού! Ο αρχιερεύς έφιππος μετά της συνοδείας του. Αλτ! Ακούεται από τους θάμνους και προβάλλει αμέσως η μορφή του ληστού. Και τότε μεταξύ Επισκόπου και ληστού διημείφθη ένας διάλογος! Θέλετε να τον ακούσετε;

(Συνεχίζεται)

ΠΗΓΗ: «ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΚΑΙ ΖΩΣΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ», ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ Ν. ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ, Έκδοσις Ορθοδόξου Ιεραποστολικής Αδελφότητος «Ο ΣΤΑΥΡΟΣ», Αθήναι 1998 (Έκδοσις Β’), Σελ. 34,35

''[...]Ὤ, πῶς κοιμῶνται οἱ ἱεράρχες μας μὲ τέτοια ἀντικανονικὴ ἀντιχριστιανικὴ νομοθεσία, αὐτοὶ ποὺ κάποτε, ἐμπρὸς σὲ χιλιάδες λαοῦ ποὺ ἐπευφημοῦσε, πατώντας ἐπάνω στὸν δικέφαλο ἀετὸ ὡρκίστηκαν, πὼς θὰ εἶνε ἄγρυπνοι φύλακες τῶν νόμων τῆς Ἐκκλησίας μας;''

ΠΩΣ ΚΟΙΜΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΙΕΡΑΡΧΕΣ ΜΑΣ;

ΚΑΝΟΥΝ ΜΕΓΑΛΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΑ ΣΥΛΛΕΙΤΟΥΡΓΑ ΚΑΙ ΤΑ ΒΡΙΣΚΟΥΝ

ΜΕ ΤΟΥΣ ΔΕΔΗΛΩΜΕΝΟΥΣ ΑΘΕΟΥΣ ΚΑΙ ΜΑΣΟΝΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ;

Aπο τὸ τέλος τοῦ βιβλίου Ἐλευθέρα καὶ ζῶσα Ἐκκλησία, 
του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου

Χωρισμόν, σεβασμιώτατοι!

Ὤ, πῶς κοιμῶνται οἱ ἱεράρχες μας μὲ τέτοια ἀντικανονικὴ ἀντιχριστιανικὴ νομοθεσία, αὐτοὶ ποὺ κάποτε, ἐμπρὸς σὲ χιλιάδες λαοῦ ποὺ ἐπευφημοῦσε, πατώντας ἐπάνω στὸν δικέφαλο ἀετὸ ὡρκίστηκαν, πὼς θὰ εἶνε ἄγρυπνοι φύλακες τῶν νόμων τῆς Ἐκκλησίας μας;