ΜΙΧΑΗΛ ΣΤΑΥΡΙΔΗΣ: Εάν λοιπόν αγαπάτε τον Χριστό, ζητήστε εσείς τον πλήρη διαχωρισμό με αυτούς που διώκουν την Εκκλησία.

ΣΚΕΨΕΙΣ-ΑΠΟΨΕΙΣ Του  ΜΙΧΑΗΛ ΣΤΑΥΡΙΔΗ

"Eτι δεόμεθα υπέρ των ευσεβών και ορθοδόξων αγίων ιερομονάχων Μαξίμου και Ιγνατίου και της συνοδείας αυτών " εις καλά τα έτη"

"ΠΡΟΣ ΤΙ Ο ΦΟΒΟΣ;"

Άγιε επίσκοπε Θεόκλητε όταν φύγεις από αυτόν τον κόσμο σε ποιόν θα δώσεις λόγο; Στον Κύριο της δόξης ή στον Βαρθολομαίο, επίσκοπο Κων/πόλεως; 

Εισαγωγικα α΄

      Ο ενανθρωπίσας Θεός δεν μας έχει (πει) ότι " ει ο κόσμος υμάς μισεί, γιγνώσκετε ότι εμέ πρώτον υμών μεμίσηκεν" Ιωάννης ιε΄18. Προς τι λοιπόν ο φόβος των επισκόπων και των πρεσβυτέρων όταν το αντίχριστο ελληνικό κράτος ζητεί τον χωρισμό κράτους και Εκκλησίας; Δεν γνωρίζουν οι χριστιανοί ότι εφ όσον οι αντίχριστοι διεθνιστές Έλληνες και Ελληνιστές κατέλυαν το αυτοδιάθετο της επικρατείας μέσα στην Ευρωπαική Ένωση θα ερχότανε και ο καιρός του διαχωρισμού πιστών και απίστων; Εάν όχι," ας ρώταγαν, ας μάθαιναν". Τώρα είναι αργά.

Εισαγωγικά β΄

    Η εκκλησία επάνω στη γη είναι κατάστασις. Ως κατάστασις δε, αντιδιαστέλλεται από την κατάρα εις την οποίαν ζει ο πτωχικός άνθρωπος μετά την πτώση του Αδαμ και της Εύας. Η κατάρα αυτή είναι διάρρηξις των σχέσεων μετά του Τριαδικού Θεού και η έκπτωσις της αιωνίου ζωής, εις τον θάνατο. Η ανθρωπότητα από τότε έγινε θνησιγενής και ζει ως κατάδικος. Ο Χριστός με το Αίμα Του, του οποίου η προσφορά υπέρ των άλλων ανθρώπων παρέχεται με τέτοιο τρόπο, ώστε ενώ δίδεται εις όλους, δεν γίνεται δεκτή όμως από όλους διότι η αποδοχή της επαφίεται εις την προαίρεη των καταδίκων. Δεν καταργεί δηλ. την ελευθερία και δεν ζητά την εξαναγκασμένη αποδοχή. Κατά συνέπεια η επικύρωση που έγινε με το Αίμα Του, οι μη δεχόμενοι τον μόνο Δεσπότη ουρανού και γης, όχι μόνο δεν ωφελούνται εκ της χάριτος Του αλλά γίνονται και αντίχριστοι σε σημείο που κατά καιρούς εκδίωξαν τους πιστούς, την Εκκλησία.

       Πως λοιπόν οι κληρικοί αλλά και οι χριστιανοί ζητούν να μην γίνει ο διαχωρισμός ανθρώπων και κόσμου που συμπεριφέρονται ως άτομα και πολίτες με εμάς, που ως μέλη του Σώματος του Χριστού μας μισούν θανάσιμα αφού μισούν τον αρχηγό της ζωής, τον Σωτήρα Χριστό; Είμαστε ανόητοι για να μην γνωρίζουμε ότι οι κατέχοντες την οικονομική, διοικητική και πολιτική εξουσία εξακολουθούν να είναι οικειοθελώς θνησιγενείς και θανατοποινίτες, άρα αντίχριστοι που σύντομα θα μας διώκουν έως θανάτου. Με αυτούς λοιπόν ζητούν οι επίσκοποι, οι πρεσβύτεροι, οι διάκονοι και ο πιστός λαός να έχουμε κοινωνία;

 Εισαγωγικά γ΄

     Η Εκκλησία τις πρώτες εκατονταετηρίδες από πλευράς ποιότητος, ήτο κατά πολύ ανώτερη απο τη σημερινή. Τότε είχε απόλυτη ταυτότητα εις την πεποίθηση των χριστιανών, εις την μέχρι θανάτου πίστη στο Χριστό, εις ειλικρινή και κραταιά αγάπη των μελών. Άλλη οργάνωσις δεν υπήρχε πλήν του πιστού λαού μετά των πρεσβυτέρων και τον Επίσκοπο ως κεφαλή της κάθε τοπικής Εκκλησίας.

      Σήμερα η Εκκλησία με τους ανάξιους κληρικούς πήρε στραβό δρόμο. Δια αυτό και μόνο οι ανάξιοι φοβούνται τον χωρισμό Εκκλησίας και κράτους. Σήμερα οι ανάξιοι διώκουν τους άξιους και πιστούς κληρικούς που προσπαθούν να κρατήσουν ζωντανή "την άπαξ παραδοθείσαν πίστιν" όπως την παρέλαβαν από τους Πατέρες της Εκκλησίας. Σήμερα η ενοριακή ζωή διώκεται αφού διώκεται ο πρεσβύτερος όταν θέλει να κρατήσει " την άπαξ παραδοθείσαν πίστιν"

      Οι φωνές της Αγίας Γραφής, της Ιεράς Παραδόσεως και των Οικουμενικών Συνόδων διώκονται όχι απο το κράτος αλλά από τους κρυφοαιρετικούς και αντίχριστους κληρικούς. Αυτοί είναι φίλοι με το κράτος και το αντίχριστο κράτος φίλος αυτών. Το κράτος δεν ζητά τον διαχωρισμό με αυτούς αλλά με την Εκκλησία του Χριστού που αντιστέκεται κατά των αντιχρίστων. Εάν λοιπόν αγαπάτε τον Χριστό, ζητήστε εσείς τον πλήρη διαχωρισμό με αυτούς που διώκουν την Εκκλησία.

''Πολλοί βέβαια εκτιμούν ότι μετά το μάθημα των Θρηκευτικών έπεται το πρόβλημα της Αναθεώρησης του Συντάγματος και των άρθρων εκείνων που θα επιτρέψουν τον χωρισμό της Εκκλησίας από την Πολιτεία, αλλά και ο περιορισμός η η κατάργηση της μισθοδοσίας του κλήρου και των υπαλλήλων της Εκκλησίας από το Ελληνικό Δημόσιο'' (Γεώργιος Τραμπούλης, θεολόγος)

ΟΙ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΑΙ ΕΠΕΔΕΙΞΑΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗΝ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑΝ

Η διαπολιτισμικότης -πολτοποίησις των πολιτισμών- είναι πλέον άξων όχι μόνον του μαθήματος των Θρησκευτικών, αλλά και όλων των μαθημάτων.

Γεώργιος Τραμπούλης, θεολόγος

Την 27 Ιουνίου 2017, Τρίτη, όπως είναι γνωστό, συγκλήθηκε εκτάκτως η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος, για να συζητήση σχετικά με το μάθημα των Θρησκευτικών. Η Ιεραρχία τελικά επικύρωσε την κατάργηση του ορθοδόξου χαρακτήρα του μαθήματος, την οποία της επέβαλε η Κυβέρνηση. 

Δυσ­τυχώς κανείς Μητροπολίτης δεν στάθηκε στο ύψος του, την στιγμή που η Κυβέρνηση σταδιακά μεθοδεύει την αλλοίωση του ορθόδοξου χριστιανικού χαρακτήρα της Χώρας σε ουδετερόθρησκο λαϊκό κράτος, καταργώντας θεσμούς ιερούς και αιώνιους, οι οποίοι γαλούχησαν το Γένος και τον λαό αυτού του τόπου. Η Διοικούσα Εκκλησία δυσ­τυχώς δεν τολμά να αντιδράση, για να μη προκαλέση και να μη εξοργίση, ώστε να παραμείνουν οι Μητροπολίτες στους θρόνους τους. Είναι πραγματικά κρίμα ότι σε περιστάσεις τόσο κρίσιμες, όπως είναι αυτές που ζούμε στις ημέρες μας, οι Μητροπολίτες κωφεύουν και μεταβάλλονται σε πειθήνια όργανα των κρατούντων αντί να γίνουν τηρητές των όρκων τους και των υποχρεώσεών τους απέναντι στον λαό του Θεού. Διότι εάν υπήρχαν οι φωνές εκείνες που θα αντιδρού­σαν σε όσα κατεργάζονται κατά της Εκκλησίας και της Πατρίδας η κατάσταση θα ήταν διαφορετική. Δυστυχώς παρατηρούμε ότι οι Ιεράρχες αντιπαρέρχονται συγκλονιστικά γεγονότα επιδεικνύοντας ασυγχώρητη αδιαφορία, για να μη στερηθούν την ησυχία τους. Ταπεινά πιστεύουμε ότι ο Θεός και η ιστορία της Εκκλησίας δεν θα τους συγχωρέση για αυτήν τους την αδιαφορία.

''[...]αποτελεί γεγονός αναμφισβήτητο πως Εκκλησία και Πολιτεία πρέπει, πλέον, να λάβουν υπόψη τους τα νέα δεδομένα και τις ριζικές ανατροπές στη σύνθεση των σύγχρονων κοινωνιών, μοιραία και της Ελληνικής κοινωνίας...'' (Δημητριάδος Ιγνάτιος))

Δημητριάδος Ιγνάτιος: “Βρίσκομαι στην ευχάριστη θέση να σας πω πως, … το νέο μάθημα των Θρησκευτικών…δεν θα χάσει τον Ορθόδοξο χαρακτήρα του”!!

Συνέντευξη του Σεβ. Μητροπολίτου Δημητριάδος κ. Ιγνατίου στην «Βραδυνή της Κυριακής»

Εφ όλης της ύλης συνέντευξη στη «Βραδυνή της Κυριακής» (2/7) και στον δημοσιογράφο Δημήτρη Αλεξόπουλο, παραχώρησε ο Σεβ. Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος. Ο Σεβασμιώτατος τοποθετείται σε φλέγοντα ζητήματα της επικαιρότητας, όπως το μάθημα των Θρησκευτικών, οι σχέσεις Εκκλησίας – Πολιτείας, η αποχριστιανοποίηση της Ευρώπης και το έργο του στη Μητρόπολη Δημητριάδος.

Ολόκληρη η συνέντευξη έχει ως εξής:

– Σεβασμιώτατε, το θέμα των Θρησκευτικών, υπήρξε το φλέγον ζήτημα της χρονιάς, προκάλεσε ποικίλες αντιδράσεις, ενώ τέθηκε στο επίκεντρο της πρόσφατης Ιεραρχίας. Ποιο είναι το συμπέρασμα που εξήχθη;

Η συζήτηση για το μάθημα των Θρησκευτικών θα μπορούσε να είχε λήξει προ καιρού, αν όλα τα εμπλεκόμενα μέρη είχαν συνειδητοποιήσει πλήρως ορισμένα θεμελιώδη δεδομένα. Το πρώτο είναι πως η Πολιτεία αποφασίζει αποκλειστικά για την δομή και το περιεχόμενο του σχολικού προγράμματος.

Το δεύτερο είναι πως η Εκκλησία έχει την ευθύνη παρεμβάσεως σε περίπτωση που διαπιστώνει δογματικά λάθη ή παρερμηνείες στην διδακτέα ύλη των Θρησκευτικών σε κάθε βαθμίδα ή εάν θεωρεί πώς δεν εκπληρώνονται συνταγματικές επιταγές, σχετικά με την θρησκευτική διαπαιδαγώγηση των μαθητών. Συνεπώς, το μάθημα των Θρησκευτικών δεν αποτελεί επιβεβαίωση επιρροής της Εκκλησίας στον χώρο της Παιδείας, αλλά αναγνώριση της υποχρέωσης, εκ μέρους της Πολιτείας, να προσφέρει στους μαθητές πληροφορίες και απαντήσεις που σχετίζονται με την πατροπαράδοτη πίστη τους, αλλά και την ευρύτερη εθνική τους ταυτότητα.

Συγχρόνως, αποτελεί γεγονός αναμφισβήτητο πως Εκκλησία και Πολιτεία πρέπει, πλέον, να λάβουν υπόψη τους τα νέα δεδομένα και τις ριζικές ανατροπές στη σύνθεση των σύγχρονων κοινωνιών, μοιραία και της Ελληνικής κοινωνίας. Επιπλέον, πρέπει να λάβουν υπόψη και τις εξελίξεις στον χώρο της παιδαγωγικής επιστήμης.