Ἀποτύπωμα εἰς τὴν ἄμμον

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Μεγάλη ἀνησυχία ἔχουν οἱ πιστοί, ὅταν γίνονται ἐκλογὲς γιὰ τὴν ἀνάδειξη νέων Μητροπολιτῶν. Τοὺς ἐνοχλεῖ τὸ γεγονὸς ὅτι τὰ πρόσωπα ποὺ θὰ ἐκλεγοῦν εἶναι γνωστὰ ἀρκετὲς ἡμέρες πρὸ τῆς συνεδριάσεως τῆς Ἱεραρχίας! Αὐτὸ εἶναι διασυρμὸς τοῦ συνοδικοῦ συστήματος, γιὰ τὸ ὁποῖο μιλοῦν οἱ ἀρχιερεῖς μὲ περισσὸ καύχημα! Εἶναι γνωστὴ ἡ μεθόδευση ποὺ ἀκολουθεῖται. Φυσικὰ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, ποὺ ἐπικαλοῦνται οἱ σύνεδροι, δὲν συμμετέχει στὴ διαδικασία.

Ἐκλέγονται, λοιπόν, ἐκεῖνοι ποὺ εἶναι ἀρεστοὶ στὸν Ἀρχιεπίσκοπο. Ἔτσι γίνεται ἐδῶ καὶ δεκατείες. Καὶ τὸ πετυχαίνει ὁ πρόεδρος τῆς Συνόδου αὐτὸ ποὺ θέλει, γιατί οἱ ἐκλέκτορες τὸν εὐγνωμονοῦν, ἀφοῦ εἶναι δικές του ἐπιλογές. Δηλαδή, πέτυχαν τὸ φιλόδοξο προσωπικό τους σκοπὸ καὶ θεωροῦν λογικὸ νὰ κάνουν ὑπακοὴ στὸν Ἀρχιεπίσκοπο καὶ νὰ συμφωνοῦν μὲ τὶς ἐπιθυμίες του. Δυστυχῶς, δὲν συναισθάνονται τὴ μεγάλη εὐθύνη ποὺ ἔχουν ὡς μέλη τῆς Ἱεραρχίας. Ψηφίζουν χωρὶς νὰ γνωρίζουν. Ἀφοῦ ὁ Μακαριώτατος ὑποδεικνύει, πιστεύουν ὅτι κάτι παραπάνω γνωρίζει ἀπ’ αὐτούς! Ἀλλὰ τί γνωρίζει ὁ Ἀρχιεπίσκοπος; Τοὺς ὑποψηφίους ποὺ εἶναι ἀπασχολούμενοι στὰ ἀρχιεπισκοπικὰ καὶ συνοδικὰ γραφεῖα; Ἐπειδὴ εἶναι πρόθυμοι καὶ εὐγενικοὶ ἀπέναντί του ἢ ἐπειδὴ ποτὲ δὲν ἐκφράζονται γιὰ τὰ «ἀποίμαντα τῆς Ἐκκλησίας», γιὰ τὸν ἐπικίνδυνο οἰκουμενισμὸ καὶ γιὰ τὶς ἀντιχριστιανικὲς πρωτοβουλίες τῶν πολιτῶν, οἱ ὁποῖοι πάντα ἐπιδιώκουν τὴν περιθωριοποίηση τῆς Ἐκκλησίας;