«Ἐλευθέρα καί Ζῶσα Ἐκκλησία» (Πορφυρίτης)

«Ἐλευθέρα καί Ζῶσα Ἐκκλησία»

Πορφυρίτης

       Μέ κάθε εὐκαιρία οἱ σύγχρονοι ἐπίσκοποι δηλώνουν ὅτι εἶναι «εἰς τόπον καί τύπον Χριστοῦ»^[1],  ὅτι ἀγρυπνοῦν γιά τό ποίμνιο, ὅτι πονοῦν γιά ὅσα θλιβερά συμβαίνουν, ὅτι πρέπει νά τούς ἐμπιστευόμαστε. Ἀπό λόγια καλά πᾶμε, καθώς στήν Ἑλλάδα «εἶσαι ὅ,τι δηλώσεις»! Ἡ ἀλήθεια ὅμως ἀπέχει παρασάγγας ἀπό τίς δηλώσεις τῶν ἐπισκόπων καί θεωροῦμε ὅτι δέν χρειάζονται περαιτέρω ἐπιχειρήματα γι’αὐτό καθώς βιώνουμε τό ἀντίχριστο κλίμα στήν ταλαιπωρημένη πατρίδα μας.

      Οἱ σημερινοί ἐπίσκοποι, ὄχι ὅλοι, εἶναι «δολοφόνοι» ψυχῶν, ἀφοῦ ἀδιαφοροῦν γιά τό ποίμνιό τους τό ὁποῖο παρασύρεται ἀπό τίς καταστροφικές αἱρέσεις καί τίς διδασκαλίες δαιμονίων, οἱ ὁποῖες συνηθέστατα ἐκστομίζονται καί ἀπό τα χείλη τους. Ἐπίσης, σύμφωνα μέ τόν πρωθυπουργό, «οἱ περισσότεροι εἶναι κότες καί κάθονται στά κλουβιά τους»^[2]! Δέν σέβονται τόν λαό, δέν σέβονται τόν ἑαυτό τους, δέν σέβονται καί τόν Θεό. «Ὤ, πῶς κοιμῶνται οἱ ἱεράρχες μας», ἀναρωτιέται ὁ ἔχων ὀρθόδοξη συνείδηση Ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Καντιώτης, «μὲ τέτοια ἀντικανονικὴ ἀντιχριστιανικὴ νομοθεσία, αὐτοὶ ποὺ κάποτε, ἐμπρὸς σὲ χιλιάδες λαοῦ ποὺ ἐπευφημοῦσε, πατῶντας ἐπάνω στὸν δικέφαλο ἀετὸ ὡρκίστηκαν, πὼς θὰ εἶνε ἄγρυπνοι φύλακες τῶν νόμων τῆς Ἐκκλησίας μας;»^[3]. Τί θά ἔλεγε σήμερα;

 

Ἀποτύπωμα εἰς τὴν ἄμμον

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Μεγάλη ἀνησυχία ἔχουν οἱ πιστοί, ὅταν γίνονται ἐκλογὲς γιὰ τὴν ἀνάδειξη νέων Μητροπολιτῶν. Τοὺς ἐνοχλεῖ τὸ γεγονὸς ὅτι τὰ πρόσωπα ποὺ θὰ ἐκλεγοῦν εἶναι γνωστὰ ἀρκετὲς ἡμέρες πρὸ τῆς συνεδριάσεως τῆς Ἱεραρχίας! Αὐτὸ εἶναι διασυρμὸς τοῦ συνοδικοῦ συστήματος, γιὰ τὸ ὁποῖο μιλοῦν οἱ ἀρχιερεῖς μὲ περισσὸ καύχημα! Εἶναι γνωστὴ ἡ μεθόδευση ποὺ ἀκολουθεῖται. Φυσικὰ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, ποὺ ἐπικαλοῦνται οἱ σύνεδροι, δὲν συμμετέχει στὴ διαδικασία.

Ἐκλέγονται, λοιπόν, ἐκεῖνοι ποὺ εἶναι ἀρεστοὶ στὸν Ἀρχιεπίσκοπο. Ἔτσι γίνεται ἐδῶ καὶ δεκατείες. Καὶ τὸ πετυχαίνει ὁ πρόεδρος τῆς Συνόδου αὐτὸ ποὺ θέλει, γιατί οἱ ἐκλέκτορες τὸν εὐγνωμονοῦν, ἀφοῦ εἶναι δικές του ἐπιλογές. Δηλαδή, πέτυχαν τὸ φιλόδοξο προσωπικό τους σκοπὸ καὶ θεωροῦν λογικὸ νὰ κάνουν ὑπακοὴ στὸν Ἀρχιεπίσκοπο καὶ νὰ συμφωνοῦν μὲ τὶς ἐπιθυμίες του. Δυστυχῶς, δὲν συναισθάνονται τὴ μεγάλη εὐθύνη ποὺ ἔχουν ὡς μέλη τῆς Ἱεραρχίας. Ψηφίζουν χωρὶς νὰ γνωρίζουν. Ἀφοῦ ὁ Μακαριώτατος ὑποδεικνύει, πιστεύουν ὅτι κάτι παραπάνω γνωρίζει ἀπ’ αὐτούς! Ἀλλὰ τί γνωρίζει ὁ Ἀρχιεπίσκοπος; Τοὺς ὑποψηφίους ποὺ εἶναι ἀπασχολούμενοι στὰ ἀρχιεπισκοπικὰ καὶ συνοδικὰ γραφεῖα; Ἐπειδὴ εἶναι πρόθυμοι καὶ εὐγενικοὶ ἀπέναντί του ἢ ἐπειδὴ ποτὲ δὲν ἐκφράζονται γιὰ τὰ «ἀποίμαντα τῆς Ἐκκλησίας», γιὰ τὸν ἐπικίνδυνο οἰκουμενισμὸ καὶ γιὰ τὶς ἀντιχριστιανικὲς πρωτοβουλίες τῶν πολιτῶν, οἱ ὁποῖοι πάντα ἐπιδιώκουν τὴν περιθωριοποίηση τῆς Ἐκκλησίας;